fbpx
Kate van imagine sunshine - Positief ouderschap expert en energiebalans specialist
Kate van imagine sunshine - positief ouderschap expert en energiebalans specialist

Moeder van mijn twee kleine helden en founder van • imagine sunshine

Voordat ik moeder werd had ik alles al uitgestippeld

⁠Ik kan nogal een nerd zijn als het gaat om de diepte induiken van een thema dat mijn interesse wekt.⁠

Ik wilde mijn kind elke dag met een glimlach uit zijn bedje halen en vooral genieten van en met elkaar.
Sowieso zou ik een heel geduldige moeder zijn en nooit tegen mijn kind snauwen.

Maar dan: BAM

Ons kindje was geboren en heel veel van de ‘plannetjes’ die mijn vriend Luc en ik van tevoren hadden gemaakt gingen al in de eerste paar weken in rook op. ⁠
⁠Het begon ermee dat ik op mijn blauwe wolk borstvoeding wilde geven. Ik had hier een heel romantisch beeld bij, een beeld van rust en verbondenheid.⁠

De werkelijkheid zag er echter heel anders uit. Door omstandigheden en op aanraden van de lactatiedeskundige zat ik opeens minimaal 8 x per dag te kolven.⁠

Niet bepaald het beeld wat ik voor ogen had. En vooral ook niet het gevoel dat ik hierbij wilde hebben.⁠

Dit had invloed op mij. Op de sfeer bij ons thuis. Behoorlijk zelfs. ⁠
over mij imagine sunshine

Ik haalde mijn kind met een glimlach uit zijn bedje maar deze glimlach was hartstikke fake

Ik wilde zo graag een energieke moeder voor mijn kind zijn maar in werkelijkheid was ik doodmoe.
Ik voelde me geleefd. Elke avond plofte ik energieloos op de bank met in mijn linkerhand de afstandsbediening en in de rechterhand mijn telefoon.
Nog voordat Jasper één maand oud was ging ik in het bijzijn van mijn kind met mijn vriend Luc ruziën. Iets dat wij beslist nooit wilden doen.
Ik had zo vaak het gevoel dat ik het niet goed genoeg deed… omdat ik niet voldeed aan het beeld dat ik in mijn hoofd had.⁠
Ik gunde mijn kind de moeder die ik mijn hoofd had…maar ik kon het niet waar maken. Dit gevoel zoog mij leeg.

⁠Ik probeerde dat vervelende, knagende gevoel te negeren en vertelde mezelf dat het vast vanzelf beter zou worden.

Ik vertelde mezelf dat de vermoeidheid en het gevoel van zich overweldigd voelen gewoon erbij hoort als je een klein kind hebt.

En dat ik het maar moest doen met de energie die ik had.

Banner Maar stiekem wist ik dat ik mezelf daarmee voor de gek hield
Ik wist dat het niet vanzelf beter zou worden als ik er niets aan zou veranderen.
En het werd inderdaad niet beter. Integendeel.
Toen Jasper in de peuterpuberteit kwam gingen ook de laatste dingen van mijn ‘de moeder die ik wil zijn’ lijstje in rook op.
Ik kon er heel slecht tegen als Jasper niet luisterde of als ik dingen 30 keer moest herhalen.
Regelmatig hoorde ik mezelf tegen mijn kind snauwen of was mijn vriend de sjaak.
En man, wat kon ik me daar achteraf enorm schuldig over voelen.

Ik kon wel door de grond zakken van schaamte

Het is 31 oktober, mijn verjaardag. En de dag van de ergste confrontatie in mijn leven.
Ik kijk mezelf in de spiegel aan met een blik van diepe teleurstelling. Ik ben boos op mezelf, verdrietig, gefrustreerd, moe, bang.
Wat ik zie is niet de Kate, die ik daarvoor was. Ik ben niet de moeder die ik zo graag voor mijn kind wilde zijn.
En opeens schiet een vraag in mijn hoofd die ik tijdens een live event op het gebied van persoonlijke ontwikkeling had gehoord:
“Als je later op je sterfbed ligt… op wat voor leven wil je dan terugkijken?”
Direct rollen tranen over mijn wangen toen ik besefte dat ik niet op een leven wil terugkijken waarin ik constant moe en geïrriteerd ben.
Op een leven waarin ik elke dag moe wakker word en niet kan genieten van al het moois dat ik in mijn leven heb.
Op een leven waarin ik regelmatig tegen mijn kind zit te snauwen.
Ik besef op dat moment ook dat ik daardoor aan mijn kind twee levenslessen leer, namelijk dat
  1. …snauwen of schreeuwen de manier is om met teleurstellingen en boosheid om te gaan en
  2. …dat je maar een slachtoffer bent van dingen of omstandigheden die je overkomen en het maar voor lief moet nemen.

Maar dat is niet wat ik aan mijn kind wilde leren

Ik ga naar de werkkamer, ik ga zitten. Hyperventilerend en in tranen beslis ik: Ik heb mezelf lang genoeg wijs gemaakt dat het vanzelf beter wordt.
Ik ga alle stappen nemen die nodig zijn om waar te maken wat ik aan mijn kind beloofde toen hij voor de allereerste keer op mijn borst lag:
Namelijk dat ik er alles aan zou doen om hem een gelukkig leven te bieden.
Te stoppen om tegen mezelf te vertellen dat het vanzelf beter wordt.
Prioriteit te geven aan het belangrijkste dat er is in mijn leven: mijn kind.
En om mij hierbij te laten helpen. Want ondanks dat ik sinds mijn vijftiende bezig ben met persoonlijke ontwikkeling lukte het mij niet om de moeder voor mijn kind te zijn die ik zo graag wilde zijn.

Eindelijk uit mijn ‘comfort zone’ gevlucht (die alles behalve comfortabel was)

Ik bestudeerde de psychologie van kinderen, hoe je (gedachten)patronen blijvend kunt veranderen en welk invloed patronen die wijzelf in onze kindheid van onze ouders hebben geleerd hebben op de opvoeding van onze kinderen.
Ik investeerde duizenden euro’s in trajecten en opleidingen en ontwikkelde mijn IMAGINE SUNSHINE methode, waarmee ik inmiddels veel moeders heb geholpen om de moeder voor hun kinderen te worden die zij zo graag willen zijn.
Een methode waarmee jij de energieke versie van jezelf wordt en echt kan genieten van het moederschap.
En jij je kind bewust kan steunen om zichzelf te mogen zijn.
Om op een opbouwende manier met hun emoties om te gaan. Iets, waar je kind zijn hele leven profijt van heeft.
De wereld heeft meer bewuste moeders nodig zoals jij

De wereld heeft meer bewuste moeders nodig zoals jij

Ik kan inmiddels met volle overtuiging zeggen dat ik het goed doe als moeder en echt geniet van en met mijn gezin.
Ondanks dat ik het met een goedlopend bedrijf drukker heb dan ooit heb ik energie voor 20.
En wat nog veel belangrijker is: Mijn kinderen mogen zichzelf zijn, durven zichzelf in al hun facetten te omarmen.
Zij durven naar hun eigen behoeftes te luisteren en hier op een rustige manier voor in te staan.
Al op zo een jonge leeftijd nemen zij op een liefdevolle manier verantwoordelijkheid voor hun leven.
En Luc en ik staan er altijd klaar voor om hen op te vangen en de veilige haven voor hen te zijn die zij nodig hebben.
And last but not least:
Ik ben precies de moeder voor mijn kinderen die ik altijd wilde zijn! En ik wil jou helpen hetzelfde te bereiken.

LEES HIER OVER HOE IK JE VERDER KAN HELPEN